1.    Rodzaj studiów:

Dzienne magisterskie

2.    Kierunek:

INŻYNIERIA MATERIAŁOWA

3.    Specjalność:

siatka podstawowa

4.    Tytuł przedmiotu:

TEORIA DYSLOKACJI

5.    Blok tematyczny (wg siatki):

PODST. INŻ.MATERIAŁOWEJ

6.    Semestr, wymiar godz. (W, L, C, P, K, S):

IV – W 1 godzina

7.    Warunki zaliczenia przedmiotu:

Zaliczenie  

 8.    Treść merytoryczna przedmiotu:

 

 

  A. WYKŁADY

 

 

Temat

Godz.

1

 Rzeczywista budowa metali. Ogólna definicja dyslokacji.

1

2

Całka Voltery, wektor Burgersa i jego właściwości. Dyslokacje doskonałe i niedoskonałe. Dyslokacja Voltery translacyjna, rotacyjna, dyslokacje Somigliano. Błąd ułożenia.

3

3

Ruch dyslokacji. Gęstość dyslokacji i metody wykrywania dyslokacji.

1

4

Energia dyslokacji. Napięcie linii dyslokacji.

1

5

Generowanie dyslokacji; źródło Franka-Reada.

1

6

Przecinanie się dyslokacji; uskok, próg, przegięcie.

1

7

Reakcje pomiędzy dyslokacjami; reguły Franka

1

8

. Dyslokacje w sieci regularnej płasko centrycznej. Bariera Lomera i Lomera-Cottrella.

1

9

Dyslokacje w sieci regularnej przestrzennie centrycznej. Dyslokacje w sieci heksagonalnej.

1

10

Bliźniakowanie jako wynik ruchu dyslokacji.

1

11

Przykłady zastosowania teorii dyslokacji: granica plastyczności, starzenie, kruchość metali, zmęczenie metali, pełzanie, tarcie wewnętrzne, umocnienie.

1

12

Rola dyslokacji w przemianach fazowych i strukturalnych

1

13

. Metody podwyższania wytrzymałości metali.

1

 

Razem

15

 

  

 9. Osoba odpowiedzialna za przedmiot:

Dr hab. inż. Roman Wielgosz – prof. PK

10. Jednostka organizacyjna:

M-2;  Zakład Metaloznawstwa

11. Pomoce dydaktyczne:

S. Rudnik: Metaloznawstwo, PWN, Warszawa 1994.

 K.Przybyłowicz: Strukturalne aspekty odkształcenia metali, WNT, Warszawa 2002

M.Hetmańczyk: Podstawy nauki o materiałach, Wyd. Pol. Śląskiej, Gliwice 1996